Η είδηση ότι ορισμένα ιδιωτικά πιστωτικά κεφάλαια έχουν περιορίσει τις αναλήψεις
Η είδηση ότι ορισμένα ιδιωτικά πιστωτικά κεφάλαια έχουν περιορίσει τις αναλήψεις θυμίζει το καλοκαίρι του 2007, όταν μια ευρωπαϊκή τράπεζα πήρε την απόφαση να περιορίσει τις αναλήψεις από κεφάλαια γεμάτα με τίτλους που συνδέονταν με στεγαστικά δάνεια υψηλού κινδύνου. Σημαίνοντας έτσι την απαρχή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Όπως και τα ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου (subprime), η ιδιωτική πίστη σε λίγες μόνο δεκαετίες μετατράπηκε από εξειδικευμένη σε σημαντική κατηγορία περιουσιακών στοιχείων. Και όπως και τα ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου, η ιδιωτική πίστη είναι αδιαφανής, ως επί το πλείστον ανεξέλεγκτη και συνδεδεμένη με άλλα μέρη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών.
Μήπως λοιπόν τα προβλήματα της ιδιωτικής πίστης προαναγγέλλουν ένα συστημικό σοκ παρόμοιο με αυτό που είδαμε πριν από δύο δεκαετίες; Με την επιφύλαξη ότι οι κρίσεις είναι εγγενώς απρόβλεπτες, μάλλον όχι. Η κρίση του 2007-09 ήταν μια από τις χειρότερες στην ιστορία, και αυτό από μόνο του αντιτίθεται σε κάτι τόσο κακό.
Το PitchBook εκτιμά ότι η συνολική ιδιωτική πίστη στις ΗΠΑ έχει τριπλασιαστεί από το 2015 στα 1,3 τρισ. δολάρια
Η ιδιωτική πίστη σε σοκ
Ωστόσο, η κρίση μάς δίδαξε ποιες ευπάθειες πρέπει να προσέχουμε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η ιδιωτική πίστωση παρουσιάζει αρκετά στοιχεία
Content Original Link:
Read Full article form Original Source OIKONOMIKOS TAXYDROMOS
" target="_blank">Read Full article form Original Source OIKONOMIKOS TAXYDROMOS

