«Ίλιγγος» στις ακτοπλοϊκές εταιρείες από την αύξηση 36% τα καύσιμα - Μέτρα τώρα, αλλιώς... εισιτήρια φωτιά
Σε απόγνωση είναι οι ακτοπλόοι εφοπλιστές από τις συνεχείς αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων των πλοίων, που μέσα στις πρώτες δώδεκα ημέρες από την έναρξη των εχθροπραξιών στο Ιράν και το κλείσιμο του Στενού Ορμούζ, αυξήθηκαν κατά 36%.
Για να γίνει κατανοητό για ποιο λόγο έχουν πάθει «οικονομικό ίλιγγο» τα επιτελεία των ναυτιλιακών ακτοπλοϊκών εταιρειών, αρκεί να αναφέρουμε ότι στις 27 Φεβρουαρίου, η τιμή στο βασικό καύσιμο που χρησιμοποιούν τα συμβατικά πλοία ήταν στα 670 ευρώ ανά τόνο, ενώ την Τετάρτη 11 Μαρτίου διαμορφώθηκε στα 915 ευρώ ανά τόνο.
Επισημαίνεται ότι τα δρομολόγια των πλοίων, κατά τους χειμερινούς μήνες, όλα τα προηγούμενα χρόνια, εξαιτίας του χαμηλού μεταφορικού έργου, δεν κάλυπταν τις ημερήσιες δαπάνες.
Τώρα, με τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, το οικονομικό άνοιγμα μεγαλώνει, προκαλώντας τεράστια διαχειριστικά προβλήματα στα επιτελεία των εταιρειών.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, εκπρόσωποι των ακτοπλόων εφοπλιστών έχουν ενημερώσει εγκαίρως σχετικά τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλη Κικίλια, με τον οποίο έχουν συνεχείς επαφές και διαβουλεύσεις.
Οι εκπρόσωποι των ακτοπλοϊκών εταιρειών έχουν καταθέσει σχετικό υπόμνημα με συγκεκριμένες προτάσεις, ενώ έχουν δεσμευτεί, οι συζητήσεις να κρατηθούν μυστικές, έως ότου το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εγκρίνει τα μέτρα.
Η επιδότηση των καυσίμων είναι ένα πρώτο μέτρο που συζητείται, ενώ υπάρχει σκέψη να επαναληφθεί ενισχυμένο το περσινό μέτρο έκπτωσης από τα Λιμενικά Τέλη.
Στο υπόμνημα που κατέθεσαν οι ακτοπλόοι εφοπλιστές, περιγράφουν την απόγνωση τους και αναφέρουν ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση για τέσσερις με πέντε εβδομάδες, θα αντιμετωπίσουν τεράστιο πρόβλημα ρευστότητας και ενδεχομένως ορισμένες μικρές εταιρείες να οδηγηθούν στην χρεωκοπία.
Οι πρώτες ενδείξεις είναι απογοητευτικές, δεδομένου ότι αρκετές εταιρείες, τοπικών γραμμών, δεν έχουν ανοίξει τα πλάνα για να κλείσουν οι ενδιαφερόμενοι τα εισιτήρια για τις ημέρες των εορτών του Πάσχα.
Επίσης, αρκετές εταιρείες έχουν σε εξέλιξη ναυπηγικά προγράμματα ανανέωσης και εκσυγχρονισμού του στόλου τους.
Υπενθυμίζεται επίσης ότι από την 1η Ιανουαρίου 2026, οι ακτοπλοϊκές εταιρείες υποχρεούνται να συμμορφωθούν πλήρως κατά 100% με το Σύστημα Εμπορίας Ρύπων, που έχει καθιερώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο υπολογίζεται ότι μπορεί να επιβαρύνει τον κλάδο συνολικά έως και 400 εκατ. ευρώ ετησίως.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Δ. Θεοδωράτου
Μέσα σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον που δημιουργείται, έχει αξία να υπενθυμίσουμε πρόσφατες επισημάνσεις του προέδρου του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας, Διονύση Θεοδωράτου, για τα θέματα των ακτοπλοϊκών εταιρειών.
«Δεν υπάρχουν νομικά ρυθμιστικά εμπόδια ή περιορισμοί στην ελεύθερη πρόσβαση τα οποία να επηρεάζουν την είσοδο νέων ανταγωνιστών στις γραμμές του ακτοπλοϊκού δικτύου, από κάθε κοινοτικό πλοιοκτήτη», τόνισε ο Διονύσης Θεοδωράτος, ωστόσο, «παρά το ανοιχτό πλαίσιο, το πρόβλημα δεν είναι η είσοδος στην αγορά, αλλά η βιωσιμότητα μέσα σε αυτήν.
Οι λόγοι περιλαμβάνουν: Υψηλά λειτουργικά κόστη (καύσιμα, λιμενικά τέλη, στερεά απόβλητα, ασφάλειες, ανταλλακτικά, επισκευές και συντηρήσεις, μισθοδοσίες), ανεπαρκείς λιμενικές υποδομές, περιβαλλοντικές απαιτήσεις συμμόρφωσης που αυξάνουν το λειτουργικό κόστος του πλοίου και επιβολή υποχρεώσεων όπως της ετήσιας δρομολόγησης, εκπτώσεων άνευ αποζημίωσης, παγωμένο κρατικό ναυλολόγιο».
Επίσης, ανέφερε ότι η «εποχικότητα της ζήτησης, είναι δομικό γνώρισμα της ελληνικής ακτοπλοΐας» και πρόσθεσε:
«Η εποχικότητα αποτελεί δομικό γνώρισμα της ελληνικής ακτοπλοΐας. Η ζήτηση στην ακτοπλοΐα παρουσιάζει έντονη εποχικότητα, µε κορύφωση τους θερινούς μήνες λόγω τουρισμού. Αυτό εισάγει αυξημένες απαιτήσεις σε στόλο, δρομολόγια και υποδομές, αλλά και ανασφάλεια σε περιόδους χαμηλής ζήτησης.
Τα συμβατικά πλοία δραστηριοποιούνται περίπου 10 μήνες τον χρόνο, με αιχμή μόνο το καλοκαίρι. Το γεγονός αυτό αυξάνει το λειτουργικό ρίσκο και περιορίζει τη δυνατότητα διαρκούς απασχόλησης και συντήρησης του στόλου.
Χρειάζονται νέα εργαλεία πολιτικής για την εξισορρόπηση του ρίσκου, όπως:
· κίνητρα για δρομολόγια εκτός αιχμής,
· επιδότηση κόστους καυσίμων – λιμενικών τελών για τους χειμερινούς μήνες,
Η εξομάλυνση της εποχικότητας δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα αλλά και κοινωνική υποχρέωση για σταθερή νησιωτική διασύνδεση.
Η Έκθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αναγνωρίζει ορθά τη στρατηγική σημασία της ακτοπλοΐας για τη συνοχή της χώρας και την εξάρτηση της ζήτησης από τον τουρισμό. Εύστοχα επισημαίνεται η εποχικότητα και η ύπαρξη ανελαστικού πυρήνα ζήτησης από τους μόνιμους κατοίκους. Ωστόσο, η ανάλυση παραμένει κυρίως οικονομίστικη, χωρίς επαρκή έμφαση στις κοινωνικές και αναπτυξιακές προεκτάσεις της ακτοπλοϊκής σύνδεσης.
Η πρόσβαση στα νησιά δεν είναι απλώς υπηρεσία αγοράς αλλά ζήτημα κοινωνικής ισότητας και χωρικής δικαιοσύνης.
Η πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίζει τη νησιωτικότητα ως διαρκή πρόκληση εδαφικής συνοχής, όχι ως πρόσκαιρο πρόβλημα αγοράς. Επομένως, η πολιτική τιμολόγησης δεν μπορεί να στηρίζεται πρωτίστως στην «οπτική του περιστασιακού επισκέπτη», όπως σωστά αναφέρει η Έκθεση, αλλά χρειάζεται ένα μονιμότερο και στοχευμένο πλαίσιο όπως της κοινωνικής τιμολόγησης για νησιώτες, επαγγελματίες και μεταφορείς, επικαιροποίησης του Μεταφορικού Ισοδύναμου».
Διαβάστε επίσης:
Χ. Σημαντώνης: Έχουμε δώσει πάνω από 100 υποτροφίες για ναυτιλιακές σπουδές
Content Original Link:
" target="_blank">
